اثر پاستور

اثر پاستور

اثر مهاری اکسیژن روی مسیر بی هوازی گلیکولیز می باشد. سرعت مصرف گلوکز در شرایط بی هوازی نسبت به شرایط هوازی16 برابر بیشتر است. در شرایط هوازی سرعت گلیکولیز کاهش می یابد زیرا سیترات وATP افکتور منفی فسفو فروکتوکیناز 1 است. هنگامی که عضله ای در محیط فاقد اکسیژن(بی هوازی) انقباض پیدا می کند، گلیکوژن آن ناپدید می گردد و لاکتات بعنوان محصول نهایی اصلی ظاهر می شود. اگر مجدداً اکسیژن به محیط وارد شود، فرآیند جبران هوازی رخ می دهد و گلیکوژن دوباره ظاهرمی گردد و لاکتات ناپدید می گردد.